กิจการปุ๋ยอินทรีย์ เมื่อย้อนกลับไปตั้งแต่ข้าพเจ้ายังเด็กอาชีพหลักของที่บ้านข้าพเจ้าคือการทำนา
เมื่อข้าพเจ้ามีครอบครัวจึงมาประกอบอาชีพช่างเรื่อยมาจนถึง พ.ศ. 2540
ได้มีเหตุเศรษฐกิจตกต่ำ
พอดีกับข้าพเจ้าได้ฟังพระราชดำรัสของในหลวงเรื่องเศรษฐกิจพอเพียง
พระองค์ทรงดำรัสเรื่องปุ๋ยอินทรีย์ และได้ทราบปัญหาเกี่ยวกับการใช้ปุ๋ยใช้ยารวมถึงขั้นตอนการทำนา
ล้วนแต่ทำให้ดินมีแต่การเสื่อมโทรมทั้งนั้นเช่นการใช้แต่ปุ๋ยเคมียาฆ่าหญ้าและแมลง หลังเก็บเกี่ยวก็เผาฟางไม่มีการักษาหน้าดิน ทำให้ผลผลิตตกต่ำลง มีปัญหาเรื่องโรคและแมลงรบกวนข้าพเจ้าจึงมีความคิดที่จะทำปุ๋ยอินทรีย์
และได้ลงมือทำโดยข้าพเจ้าศึกษาข้อมูลจาก
1. ประสบการณ์จากตัวเอง 2.
ตำราหลายๆเล่มและการพูดคุย 3. จากประสบการณ์ เพื่อนๆที่ทำโรงปุ๋ย 4.
จากการอบรมของรัฐบาล
พอหาข้อมูลได้เพียงพอแล้วข้าพเจ้าได้ลงมือทำจากการออกแบบ
โดยอาศัยวิชาช่างที่ข้าพเจ้าได้ทำอยู่ผลิตเครื่องมือปุ๋ยขึ้นมา
จากนั้นข้าพเจ้าได้เริ่มหาวัตถุดิบที่มีอยู่ในท้องถิ่น คือมูลสัตว์ต่างๆ
และอินทรีย์ที่ย่อยสลายได้ จึงเริ่มผลิต
ปุ๋ยอินทรีย์ชนิดผงโดยใช้แรงงานในครอบครัวก่อน แต่มีข้อเสียอยู่คือปุ๋ยที่ทำนั้นเป็นปุ๋ยแบบผง
การใช้ใส่ในนามีปัญหาคือมันค่อนข้างจะใส่ยากเพราะเป็นผงฟุ้งกระจาย ส่วนการใส่พืชสวนนั้นใช้ได้ดีเป็นปุ๋ยรองพื้น
แต่ก็ยังไม่สามารถที่จะทำเป็นเม็ดได้เพราะขาดด้านเงินทุน จนมาถึง พ.ศ.2545 ทางองค์การบริหารส่วนตำบลนราภิรมย์ได้มาแนะนำให้เข้าร่วมสรรหาสุดยอด
OTOP
ของตำบลนราภิรมย์มีสมาชิกเข้าร่วม
77 คนได้ร่วมเงินกันและยังมีเงินสนับสนุนจากทางรัฐบาลส่วนหนึ่งจึงได้มีการผลิตปุ๋ยอินทรีย์เม็ดได้ตรงความต้องการของชาวนาและยังใช้ได้ผลดีช่วยฟื้นฟูดินที่เคยเสื่อมโทรมค่อยๆกลับมาดีขึ้นนับเป็นความสำเร็จก้าวหนึ่งของตำบล หลังจากนั้นได้ก่อตั้งเป็นหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์หรือ OTOP ก็ได้มีการพัฒนาปุ๋ยให้มีรูปลักษณะต่างๆ เช่น
ปุ๋ยอินทรีย์ปั้นเม็ด, ปุ๋ยอินทรีย์อัดแท่ง, ปุ๋ยอินทรีย์ผง ในนามของกลุ่มเกษตรกรก้าวหน้านราภิรมย์
